PP polypropyleen
Typisch toepassingsgebied:
Automobielindustrie (voornamelijk gebruik van PP met metaaltoevoegingen: spatborden, ventilatiekanalen, ventilatoren, enz.), huishoudelijke apparaten (deurbekleding voor vaatwassers, ventilatiekanalen voor drogers, frames en afdekkingen voor wasmachines, deurbekleding voor koelkasten, enz.), consumentengoederen voor Japan (tuin- en gazonapparatuur zoals...)
Grasmaaiers en sproeiers, enz.).
Procesomstandigheden voor spuitgieten:
Droogbehandeling: Bij correcte opslag is geen droogbehandeling nodig.
Smelttemperatuur: 220~275℃, let op dat de temperatuur niet boven de 275℃ komt.
Vormtemperatuur: 40~80℃, 50℃ wordt aanbevolen. De mate van kristallisatie wordt voornamelijk bepaald door de vormtemperatuur.
Injectiedruk: tot 1800 bar.
Injectiesnelheid: Over het algemeen kan het gebruik van hogesnelheidsinjectie de interne druk tot een minimum beperken. Als er defecten op het oppervlak van het product aanwezig zijn, moet lagesnelheidsinjectie bij een hogere temperatuur worden gebruikt.
Aanvoerkanalen en poorten: Voor koude aanvoerkanalen ligt de typische diameter tussen 4 en 7 mm. Het wordt aanbevolen om een ​​ronde injectiepoort en aanvoerkanaal te gebruiken. Alle soorten poorten kunnen worden gebruikt. De typische poortdiameter varieert van 1 tot 1,5 mm, maar poorten zo klein als 0,7 mm kunnen ook worden gebruikt. Voor randpoorten moet de minimale poortdiepte de helft van de wanddikte zijn; de minimale poortbreedte moet ten minste tweemaal de wanddikte zijn. PP-materiaal kan worden verwerkt met een warm aanvoerkanaalsysteem.
Chemische en fysische eigenschappen:
PP is een semi-kristallijn materiaal. Het is harder dan PE en heeft een hoger smeltpunt. Omdat homopolymeer PP erg bros is bij temperaturen boven 0 °C, zijn veel commerciële PP-materialen willekeurige copolymeren met 1 tot 4% ethyleen of geklemde copolymeren met een hoger ethyleengehalte. Copolymeer PP-materiaal heeft een lagere thermische vervormingstemperatuur (100 °C), een lage transparantie, een lage glans en een lage stijfheid, maar een hogere slagvastheid. De sterkte van PP neemt toe met een hoger ethyleengehalte. De Vicat-verwekingstemperatuur van PP is 150 °C. Door de hoge kristalliniteit zijn de oppervlaktestijfheid en krasbestendigheid van dit materiaal zeer goed. PP heeft geen last van spanningscorrosie door omgevingsinvloeden. PP wordt meestal gemodificeerd door toevoeging van glasvezels, metaaladditieven of thermoplastisch rubber. De vloeigrens (MFR) van PP varieert van 1 tot 40. PP-materialen met een lage MFR hebben een betere slagvastheid, maar een lagere reksterkte. Voor materialen met dezelfde MFR is de sterkte van het copolymeertype hoger dan die van het homopolymeertype. Door kristallisatie is de krimp van PP vrij hoog, doorgaans 1,8 tot 2,5%. De richtingsuniformiteit van de krimp is echter veel beter dan die van PE-HD en andere materialen. Door 30% glasadditieven toe te voegen, kan de krimp worden teruggebracht tot 0,7%. Zowel homopolymeer als copolymeer PP-materialen hebben een uitstekende vochtabsorptie, zuur- en alkalibestendigheid en oplosbaarheid. Het is echter niet bestand tegen aromatische koolwaterstoffen (zoals benzeen), gechloreerde koolwaterstoffen (koolstoftetrachloride), enz. PP is, in tegenstelling tot PE, niet bestand tegen oxidatie bij hoge temperaturen.

Onsplastic lepels, plastic reageerbuizen, neusinhalatorenEn andere producten die in contact komen met het menselijk lichaam, maken gebruik van PP-materialen. We hebben PP-materialen van medische kwaliteit en PP-materialen van voedselkwaliteit. Omdat PP-materialen niet giftig zijn.