Rotatiegieten, ook wel rotatievormen of rotatievormen genoemd, is een thermoplastische holle vormmethode. Bij deze methode worden eerst kunststofgrondstoffen in de mal gedaan. Vervolgens wordt de mal continu rond twee verticale assen gedraaid en verwarmd. Onder invloed van zwaartekracht en warmte-energie worden de kunststofgrondstoffen in de mal geleidelijk en gelijkmatig bedekt, gesmolten en hechten ze zich aan de malholte. Zo wordt het gehele oppervlak gevormd tot de gewenste vorm, waarna het product afkoelt.

(1) Geschikt voor het vormen van grote en extra grote onderdelen. Omdat het rotatiegietproces alleen de sterkte van het frame vereist om het gewicht van het materiaal, de mal en het frame zelf te dragen, evenals de sluitkracht om materiaallekkage te voorkomen, is het zelfs bij de verwerking van grote en extra grote kunststofonderdelen niet nodig om zeer zware apparatuur en mallen te gebruiken. Daarom is er in theorie vrijwel geen bovengrens aan de grootte van de producten die met het rotatiegietproces worden gemaakt.

(2) Het is geschikt voor de productie van diverse kunststofproducten in kleine series - vanwege de eenvoudige structuur en de lage prijs van de matrijs voor rotatiegieten is het zeer gemakkelijk om van product te wisselen.

(3) Het is geschikt voor de verwerking van grootschalige holle producten met complexe vormen, iets wat andere vormprocessen niet kunnen evenaren;

(4) Het is gemakkelijk om de kleur van plastic producten te veranderen. Wanneer de kleur van het product moet worden veranderd, hoeft alleen de matrijs te worden gereinigd.

(5) De belangrijkste nadelen van rotatiegieten zijn: een hoog energieverbruik, omdat de matrijs en de matrijsbasis in elke gietcyclus herhaaldelijk moeten worden verwarmd en afgekoeld; een lange gietcyclus, omdat de warmte voornamelijk wordt geleid door het statische plastic, waardoor de verwarmingstijd bij rotatiegieten lang is; een hoge arbeidsintensiteit en een lage maatnauwkeurigheid van het product.